ArkediuS

Od kąd postawiłem Debiana na komputerze mojej dziewczyny, kombinowałem jak zarządzać jej systemem z mojego komputera. W ten sposób dorwałem ssh.
Czym jest ssh? To standard protokołów komunikacyjnych używanych w sieciach komputerowych TCP/IP, w architekturze klient-serwer. Tych, co chcą się dowiedzieć więcej odsyłam na wiki. Przekładając to na prosty język instaluje serwer ssh na komputerze “1″ i przy pomocy klienta ssh i terminala na komputerze “2″ łączę się z “1″ i podłączam pod jego konsolę, czyli tak jakbym miał konsole komputera “1″ na komputerze “2″. Oczywiście do połączenia potrzebny jest internet, znajomość loginu i hasła oraz ip komputera “1″.

Teraz praktyka:

instalujemy server ssh i clienta #:

aptitude update && aptitude install ssh-server ssh

Konfiguracja servera jest zawarta w pliku

/etc/ssh/sshd_config

aczkolwiek jeśli zamierzamy korzystać ze standardowego portu “22″ to możemy pozostawić konfigurację domyślną.

Odpalamy server poleceniem #:

/etc/init.d/ssh restart

Teraz wypadałoby sprawdzić czy to w ogóle działa. Połączymy się więc przez ssh ale lokalnie:

ssh login@127.0.0.1

Gdzie “login” to nazwa naszego użytkownika.

Jeśłi uda nam się zalogować, możemy spróbować przez internet. Procedura wygląda tak samo, ew. można dodać port przy połączeniu np.

ssh login@127.0.0.1 -p 22

Od razu zaznaczam, że jeśli mamy firewall trzeba odblokować port przez który się łączymy. Mi, po mimo odblokowanego innego portu niż 22, nie udało się połączyć. Tak więc u swojej dziewczyny korzystam tylko z 22.

Podsumowując, każdy kto zna podstawy terminala może w ten sposób działać cuda na swoim kompie, nie będąc przy nim.

Korzystam sobie z Linuxa już ładny okres czasu i ciągle mnie zachwyca. Ot, wczoraj na przykład. Chciałem sobie obejrzeć film w formacie mkv i sobie obejrzałem. Kiedyś próbowałem na Window$ie i nie udało mi się. Za słaby komputer, nie wiem, pewnie za mało ramu (384). Bez dokładania ramu, bez żadnych zacięć odtwarzają mi się filmy mkv pod Linuxem (Arch’em). Jestem o tyle zdziwiony, że Linux tak dobrze wspiera format mkv. Byłem pewny że, w porównaniu z Window$em, gorzej wspiera kodeki multimedialne.

Taka mała rzecz, a tak bardzo mnie cieszy. Więc jest to kolejny powód aby korzystać z Linuxa

Witam. Dawno nic nie skrobałem, spory przestój mam. Szkoła, praktyki, praca, Martini i nie mam już czasu na nic. Na szczęście koniec roku już był i trochę czasu się zwolniło. A w ramach odpoczynku i relaxu polecam wam ciekawą gierkę TeeWorlds.

Opisując ją w jednym zdaniu powiem, że to po prostu klon Soldata w wersji na Linuxa. Tyle, że grafika taka bajkowa i zamiast ludzików mamy kulki (?). Całość wygląda dosyć świetnie, miło, a nawet śmiesznie [no jak pociśnie się komuś z młotka :)]

TeeWorlds to strzelanka i zręcznościówka 2D w jednym. System gry podzielono na DeathMatch, Capture to Flag, Team DeathMatch. Więc zabawa jest przednia. W zależności od mapy system się zmienia np. są mapy z jedną bronią typu OneShot, mapy gdzie szybkość pocisków wygląda jak w Matrixie, itp. Broni jest sporo - od młotka do bazuki, nawet jest jakaś specjalna broń która pojawia się raz na jakiś czas - zmienia naszą kulkę w ninje (?)

Podsumowując, gra bardzo mi się spodobała. Pogrywam sobie w nią w wolnym czasie i polecam ją każdemu.

Gra jest w repozytoriach Archa i zapewne Debiana też. Instalacja pod Archem wygląda standardowo.

yaourt -Sy

yaourt -S teeworlds

Żeby zobrazować wam jak to wygląda, zarzucę filmik:

strona www: http://teeworlds.com

Po ostatniej reinstalce Debiana postanowiłem wrócić do Gnome. Nie wiem czemu ale jakoś ostatnio spodobały mi się pulpity z tymże środowiskiem. Tak więc, Xfce odeszło (przynajmniej chwilowo) na bok.

Efekt wygląda następująco.

• GTK: Murrina Relax v0.5
• Metacity: Murrine
• Ikony: nuoveXT.2.2
• Tapeta: Łódki (standardowa)
• Uruchomione programy: Pidgin, Sonata, Iceweasel

Witam wszystkich, którzy tu zawitali. Jest to mój prywatny blog - coś a’la Home Site. Co tu znajdziecie? Sam jeszcze nie wiem, aczkolwiek zachęcam do komentowania i śledzenia na bieżąco tego, co dzieje się na blogu. Jeśli zostawicie po sobie ślad w formie wpisu, z adresem Waszego bloga, z przyjemnością Was odwiedzę. Miło by było zobaczyć kto mnie odwiedza.

Pozdrawiam ;]